วาเลนไทน์สีโลหิต
ผู้เข้าชมรวม
463
ผู้เข้าชมเดือนนี้
5
ผู้เข้าชมรวม
เนื้อเรื่อง
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์แต่ครูสาวอย่างมนธิตากลับต้องมาทำงานจนดึกดื่น
“เฮ้อ~”มนธิตาถอนหายใจ เหลือบมองไปรอบๆห้องที่เหลือคนอยู่บางตา มีอาจารย์เหลืออยู่เพียงสามสี่คนเท่านั้น
‘ไปห้องน้ำดีกว่า’
มนธิตาลุกออกไปโดยไม่ลืมหยิบไฟฉายบนโต๊ะออกไปด้วย
กรุบ กรับ กรุบ กรับ
เสียงประหลาดๆดังขึ้นไม่ไกลจากที่มนธิตายืนอยู่มากนัก ทำให้มนธิตาตัดสินใจเดินไปหาต้นเสียง
ตุ๊บ!
ไฟฉายที่เธอถือมาหล่นลงพื้นดังตุ๊บ มันกระพริบแสงอยู่สองสามครั้งก่อนจะดับลงไป
‘เอาน่า แค่นี้เอง’
มนธิตาคิด ก่อนจะเดินต่อไปโดยปราศจากแสงนำทาง
ประตูห้องที่แง้มออกเล็กน้อยพาให้ครูสาวต้องมองเข้าไปด้านใน ภาพที่เห็นทำให้มนธิตาถึงกับเข่าอ่อน ทรุดลงกับพื้นเสียงดังตุ๊บ
เด็กสาวม.ปลายเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด สาวเอาเครื่องในของบางสิ่งมากินอย่างตะกรุมตะกรามราวกับเป็นอาหารเลิศรส หัวใจสดๆถูกควักออกมากัดกิน หยดเลือดที่ไหลออกมาจนชุ่มก็ถูกรองดื่มต่างน้ำ กระนั้นก็ยังคงเจิ่งนองอยู่เต็มพื้น
มนธิตาเบือนหน้าหนีแต่กลับพบว่าข้างๆกันนั้นก็มีซากศพของอาจารย์และนักเรียนทั้งชายและหญิงในสภาพไม่ต่างกัน คือศีรษะถูกแบะออกกว้างเผยให้เห็นมันสมองสีขาวที่เหลือติดกะโหลกอยู่เล็กน้อย คาดว่าคงอยู่ในท้องของเด็กสาวไปเรียบร้อยแล้ว บางส่วนก็กระจัดกระจายอยู่ตามพื้นห้องปะปนกับเศษซากของชิ้นเนื้อและอวัยวะ
ดวงตาเบิกโพลงเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยที่แตกออกทำให้ราวกับว่าซากศพเหล่านั้นกำลังหลั่งน้ำตาสีเลือด ช่วงอกถูกแหวกออกจนอวัยวะภายในไหลทะลักออกมา แต่ชิ้นส่วนเหล่านั้นกลับไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ บางชิ้นขาดแหว่งคล้ายถูกฉีกกระฉาก บางสิ่วนก็ขาดหายไป
แขนขาฉีกขาด บางข้างก็หักงอผิดรุปร่าง จนท่อนกระดูกสีขาวขุ่นแทงออกมาจากเนื้อหนัง บางข้างก็มีรอยคล้ายถูกกัดแทะ
ควับ!
เด็กสาวในห้องหันควับมายังมนธิตาอย่างรวดเร็ว ใบหน้านั้นมนธิตาจำได้ทันทีว่าเป็นน้ำทิพย์ หรือ
”น้ำ” เด็กหัวดี เรียนเก่งจากห้อง 4 ถึงแม้ว่าใบหน้านั้นจะซูบตอบจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมเลยก็ตาม
น้ำพุ่งตัวมาอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็มาปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าของครูสาว มือผอมแห้งคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของมนธิตา แรงนั้นทำให้แผ่นหลังของครูสาวกระแทกผนังดังตึง บริเวณที่ถูกจับเจ็บเสียจนเหมือนกับไม่ใช่แรงของมนุษย์
เล็บคมยาวเฟื้อยจิกเข้าไปในเนื้อหนัง ท่อนกระดูกสีขาวถูกกระฉากออกมากัดแทะอย่างเอร็ดอร่อย
“กรี๊ดดดดดดดดดดด”มนธิตากรีดร้องลั่น ก่อนจะไม่สามรถเอ่ยคำใดได้อีกเลย เพราะลำคอของเธอนั้นถูกปาดลึกจนแทบจะขาดออกจากกัน หยดเลือดซาดกระเซ็นไปโดนกระจกเบื้องหลังเป็นด่างดวง
ฉึก!
ราวกับจะยังไม่พอ เพราะช่วงอกของมนธิตาถูกเจาะเข้ามาอย่างรุนแรงโดยมือผอมแห้งนั้น ลากกรีดลงมาจนถึงช่องท้อง ลำไส้ กระเพาะ ปอด อวัยวะภายในต่างๆถูกฉีกทึ้งเสียจนไม่เหลือชิ้นดี ก่อนจะกลืนหายไปในลำคอของเด็กสาว
มนธิตาทำได้เพียงแต่มองร่างของเธอถูกฉีกทึ้งอยู่เงียบๆ เพราะลำคอของเธอไม่อาจเปล่งเสียงได้อีกต่อไป และถึงแม้จะทรมาณแค่ไหน แต่เธอก็ยังไม่ตาย ราวกับจะต้องการทรมาณเธอให้ตายทั้งเป็น
หยาดน้ำสีใสไหลรินผ่านแก้มนวลไม่ขาดสาย ปะปนกับคราบเลือดที่นองอยู่บนพื้นจนเจือจางลง มนธิตาพยายามร้องขอความช่วยเหลือ แต่ก็ไม่มีร่องรอยของใครอื่นเลยของจากเธอกับปีศาจในร่างมนุษย์ตรงหน้า
“อ๊อก! แค่ก แค่ก”และแล้วก็เหมือนสวรรค์จะเห็นใจเธอเมื่อมนธิตากระอักเอาเลือดกองใหญ่ออกมา ร่างทั้งร่างกระตุกอย่างแรงเมื่อน้ำควักเอาหัวใจออกมาทั้งที่มันยังคงเต้นตุ๊บๆอยู่ในมือ บีบจนแหลกเหลวก่อนจะถูกกลืนลงกระเพาะไป
ร่างของครูสาวแน่นิ่งไม่ไหวติงอีกเลย พวกหนูเริ่มออกมาเมื่อได้กลิ่นอาหาร กัดแทะซากศพอย่างเอร็ดอร่อยไม่ต่างจากที่น้ำทำเมื่อครู่ส่งเสียงจี๊ดๆน่าหนวกหู
น้ำเหลือบตามองสภาพของครูสาว แต่ในแววตาไม่มีความรู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเลื่อนลอยเท่านั้นที่ฉายออกมา
น้ำเดินออกมาทั้งอย่างนั้น ริมฝีปากพึมพัมประโยคเดิมซ้ำๆราวกับคนเสียสติ
“เห็นแล้ว...เห็นแล้วสินะ...เห็นแล้วใช่มั้ย!!!!!”
ผลงานอื่นๆ ของ N เอ็น ดูทั้งหมด
ผลงานอื่นๆ ของ N เอ็น
ความคิดเห็น